Αναρτήσεις

Το γονεϊκό πρότυπο

Εικόνα
Η οικογένεια αποτελεί ίσως το πιο σημαντικό κοινωνικό συστήματα. Είναι η απαρχή της γέννησης και της ανατροφής του παιδιού, του αυριανού πολίτη της ανθρώπινης κοινωνίας. Κάθε γονέας απαντά στην πεμπτουσία και την επιταγή της φύσης, την αναπαραγωγή. Κάθε συνειδητός γονέας απαντά στην κοινωνική εξέλιξη. Κάθε γονέας, με τα λάθη και τα σωστά του, δίνει καθημερινή μάχη ώστε να μεγαλώσει τα παιδιά του και να τα παραδώσει στην ανθρώπινη κοινωνία όπου κι εκείνα θα κάνουν το ίδιο και ούτω καθ' εξής. Κάθε άτομο αποτελεί μια μονάδα, ένα κύτταρο της κοινωνίας που θα έχει έναν ρόλο σε αυτήν. Οι γονείς αποτελούν το πρώτο μεγάλο και σημαντικό πρότυπο για το παιδί, το περίφημο γονεϊκό πρότυπο. Είναι οι πρώτοι άνθρωποι που έρχεται σε επαφή, που γνωρίζει, είναι οι άνθρωποι που περνάει την περισσότερη ώρα μαζί τους και που συναναστρέφεται στα κρισιμότατα πρώτα χρόνια της ζωής του. Είναι οι άνθρωποι που το μεγαλώνουν, το διδάσκουν, το εμπνέουν. Είναι οι πρώτοι δάσκαλοι. Στην διαμορφωθείσα νεοελληνική κο…

Οι πολιτικές μας πράξεις

Εικόνα
“Όλα μας τα παν οι σοφοί και με το παραπάνω’’, λέει ένα αγαπημένο στιχάκι που πέραν από ωραία ερμηνευμένο, εμπεριέχει μεγάλη δόση αλήθειας και την αλήθεια την αναζητούμε και την επιζητούμε. Μεγαλώνοντας, το μυαλό αλλάζει και ουδεμία σχέση έχει με το παιδικό, το εφηβικό ακόμα και το μετά-εφηβικό τρόπο σκέψης. Αλλάζει κι αλλάζει συνεχώς, όλα αλλάζουν, όλα ρέουν. Ω τι σύμπτωσις! Αυτό το χει πει ένα παλιός φιλόσοφος, ο Ηράκλειτος ή μάλλον για να είμαι ακριβής και ιστορικά αληθής έχει συνδεθεί με τον Εφέσιο διότι η εν λόγω φράση ή η ουσία αυτής έχει αναφερθεί από τον Πλάτωνα. Γιατί δεν αποτελεί αδιάσπαστο μέρος του εκπαιδευτικού συστήματος η αρχαία ελληνική φιλοσοφία; Θεωρείται τόσο ασήμαντη η μήτρα όλων των επιστημών; Ας προβληματιστούμε. Για την αρχαιελληνική γλώσσα έχω ξαναγράψει, ισχύει το ίδιο. Στο θέμα μας.Ο άνθρωπος είναι ον πολιτικό αναφέρει στο σύγγραμμά του «Πολιτικά» ο Αριστοτέλης. Είναι της φύσεως του ανθρώπου να ζει, να αλληλοεπιδρά και να εξελίσσεται μαζί με άλλους ανθρώπους αλ…

Ερωτήσεις Χριστουγέννων

Εικόνα
Για όσους έχουν την τύχη η ζωή τους να βρίσκεται σε μια σχετική αρμονία, οι ημέρες των εορτών ενδείκνυνται για να ξεκουράζονται, να κάνουν όμορφα πράγματα, να διασκεδάζουν, να αφιερώνουν χρόνο στην οικογένεια, στα παιδιά. Ειδικά οι εορτές των Χριστουγέννων, είναι μια χρονική περίοδος που έχει μετατραπεί κατεξοχήν σε εορτή του καπιταλισμού και του καταναλωτισμού. Το “marketing” των Χριστουγέννων λοιπόν εστιάζει ιδιαίτερα στα παιδιά. Δείτε τις διαφημίσεις, τα στολίσματα, τους ΑγιοΒασίλιδες, τα δώρα, τα κάλαντα, τα φώτα, τα δέντρα και γενικά το όλο κλίμα που επικρατεί. Βεβαίως αυτά εκπορεύονται από μια παράδοση ετών όμως επιδέξια προσαρμόζονται και εξελίσσονται. Το παιδί θα κοιτά εκστασιασμένο όλες τις διαφημίσεις παιχνιδιών, θα ξετρελαθεί από τα κτίρια και τους τόπους με τα έντονα φώτα και τους όμορφους στολισμούς και θα θέλει να τα επισκεφθεί, θα ζητάει δώρα, θα ανυπομονεί και θα προσμένει τον ΑγιοΒασίλη και το δώρο του, θα πάει να πει τα κάλαντα για να μαζέψει χρήματα κι όχι για να ευχ…

Ιερό ασυδοσίας

Εικόνα
Ο Αμερικανός ποιητής RobertFrost (1874-1963) είχε πει πως “η ελευθερία υπάρχει όταν αισθάνεσαι άνετα με το χαλινάρι σου”. Σίγουρα το παραπάνω γνωμικό δεν ακούγεται ωραία στα αφτιά. Ωστόσο, εκτιμώ την ουσία του κι εκεί αξίζει να σταθούμε. Χρόνια τώρα ήθελα να γράψω κάποιες σκέψεις μου για ένα θέμα που αρκετά συχνά απασχολεί και προβληματίζει, το θέμα του Πανεπιστημιακού Ασύλου. Αρχικά, είναι μια πανανθρώπινη αλήθεια πως μόνο σε ουτοπική κοινωνία θα υπήρχε κοινωνική ειρήνη ελλείψει νόμων ή πιο ορθολογικά, δε θα μπορούσε να υπάρξει ανθρώπινη κοινωνία ελλείψει νόμων. Οι νόμοι υπάρχουν ώστε να υποδεικνύουν την πρέπουσα και την ανάρμοστη συμπεριφορά καθώς και να τονίζουν την συνέπεια μιας πράξης. Όπου δεν υπάρχει νόμος και σύνταγμα επικρατεί το χάος, η ζούγκλα, ο νόμος του ισχυρού.

Το Πανεπιστημιακό Άσυλο αναγνωρίστηκε ουσιαστικά από τον ν.1286/1982 όμως προϋπήρχε από το 1975 άρθρο 16§1 του ισχύοντος Συντάγματος περί προστασίας της ακαδημαϊκή ελευθερίας. Επί της ουσίας, με αυτόν τον νόμο προσ…

Για το φως το αληθινόν

Εικόνα
Αρχικά, η φωτογραφία που παραθέτω, από όπου κι αν την πιάσεις, ζέχνει υπερρεαλισμό. Μετά το χθεσινό κοινό ανακοινωθέν ελληνορθόδοξης εκκλησίας – ελληνικού κράτους ή αλλιώς αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος – Έλληνα πρωθυπουργού ή αλλιώς Ιερώνυμου – Τσίπρα θα μπορούσαμε να πούμε λυρικά πως άλλο ένα θαύμα (αυτή τη φορά σύγχρονο) ετελέσθη. Το θαύμα αυτό όμως δε θα έχει τη μορφή, τη διδαχή και την αλήθεια των θαυμάτων του Ιησού αλλά των «σημερινών Μεσσίων». Αυτών που βαφτίζουν το κρέας – ψάρι, αυτών που ανακοινώνουν το τέλος των μνημονίων με μνημόνια, αυτών που σε βγάζουν από την κρίση ενώ εσύ παραμένεις σε αυτή, αυτών που εχθές προχώρησαν σε μια “ιστορικη” ανακοίνωση και συμφωνία διαχωρίζοντας την ελληνορθόδοξη εκκλησία από το ελληνικό κράτος. Είναι αληθές κι αναμφισβήτητο. Η συμβολή της ελληνικής εκκλησίας (με τα καλά της και τα κακά της) στη συγκρότηση και τη διαμόρφωση του νεοελληνικού κράτους είναι κυρίαρχη. Ο νεοελληνισμός (με τα καλά του και τα κακά του) έχει στηθεί πάνω στην ελ…

Κοίτα γύρω σου

Εικόνα
Χριστιανοί Ορθόδοξοι, Καθολικοί, Προτεστάντες, Αγγλικανοί κι άλλοι, Ισλαμιστές Σιίτες, Σουνίτες, Σουφίτες κι άλλοι, Ινδουιστές, Κομφουκιανιστές, Ταοϊστές, Σαμανιστές, Ιουδαϊστές, Βουδιστές κι άλλοι, Δωδεκαθεϊστές, Ειδωλολάτρες κι άλλοι, είναι μονάχα κάποιες από τις περίπου 3.000 χιλιάδες θρησκείες που υπολογίζεται πως έχουν δημιουργηθεί από ανθρώπου. Η λέξη - κλειδί -στην παραπάνω πρόταση είναι το ρήμα «δημιουργώ». Οι θρησκείες είναι δημιούργημα του ανθρώπου, μιας εκ φύσεως ανάγκης του που εκφράστηκε, μετουσιώθηκε και εξελίχθηκε, έχοντας σήμερα τις μορφές που γνωρίζουμε. Επί της ουσίας, οι θρησκείες δηλώνουν στάση ζωής και δημαγωγούν απομακρύνοντας τον άνθρωπο από την ανθρώπινη φύση του και την αλήθεια (α-λήθη). Τον ωθεί στο φανταστικό και τον απομακρύνει από το πραγματικό, το επιστημονικό, το φυσικό. Ο μεγάλος Ελβετός παιδαγωγός Ζαν-Ζακ Ρουσσώ (Jean-Jacques Rousseau, 28/07/1712 - 02/07/1778) είχε πει μια τόσο απλή φράση που αν τη διδασκόμασταν όλοι από μικροί δε θα υπήρχε ο θρησκευτικό…

Βάλαμε το χέρι μας και βγάλαμε το Μάτι μας

Εικόνα
Ο τίτλος του άρθρου εκτιμώ θα μπορούσε να σταθεί και μόνος του. Χωρίς κείμενο, χωρίς καμία άλλη λέξη. Άλλωστε μετά από τέτοια γεγονότα πόσο φτωχά φαίνονται τα λόγια και οι λέξεις πόσο άχαρες; Τώρα που το θυμικό κατασταλάζει και ο ευεργέτης χρόνος περνά, είπα να γράψω κάποια πράγματα προς ενημέρωση και κυρίως προς σκέψη. Γίναμε μάρτυρες άλλης μιας εθνικής τραγωδίας. Πυρκαγιά. Κάθε καλοκαίρι ένας τόπος τουλάχιστον θα καεί ολοκληρωτικά με ανυπολόγιστες καταστροφές μέχρι και νεκρούς. Φέτος (προς το παρόν) ήταν η σειρά της Βορειοανατολικής Αττικής. Αρχικά η Κινέττα, Πεντέλη, Νέος Βουτζάς, Ραφήνα, Μάτι, ήταν οι οικισμοί που χτυπήθηκαν. Η επίσημη ενημέρωση προς το παρόν μιλάει για πάνω από 80 νεκρούς, εκατοντάδες στρέμματα έγιναν στάχτη ενώ τα καταστρεμμένα σπίτια υπολογίζονται από τις αρχές περίπου στα 1200. Άκουσα ένα σχόλιο περί τούτου. Έλεγε πως ακόμα και σε θερμό πολεμικό επεισόδιο να εμπλεκόμεθα, τόσους νεκρούς σε τόσο λίγη ώρα δε θα είχαμε. Ανυπολόγιστη περιβαλλοντική καταστροφή στην ή…