Αναρτήσεις

Η γενιά των 10

Εικόνα
  Προαυλιζόμενος σε μία κοινωνία – φυλακή, έχοντας πάρει όλα τα μέτρα προφύλαξης κι άδεια ορισμένου χρόνου, περπατώ, παρατηρώ και θέτω σε σειρά σκέψεις, προβληματισμένος για το πρόσφατο παρελθόν, το ζοφερό παρόν και το αβέβαιο μέλλον. Κι αν όσα συνέβησαν ανήκουν στα παλιά κι αν το τώρα είναι δύσκολο τι να περιμένουμε για το αύριο; Το αύριο είναι τα παιδιά. Τι έχει ζήσει η “γενιά των 10”, τα παιδιά, τα προεφηβάκια, αυτά τα πρώτα κι εξαιρετικά σημαντικά για την ανάπτυξη και τη διαμόρφωσή τους χρόνια της ζωής τους στη χώρα μας αλλά και σε πολλές άλλες χώρες του κόσμου; Αυτή η γενιά παιδιών βίωσε ήδη και βιώνει μία βίαιη και σκληρή, κοντά δεκαπενταετή, οικονομική κρίση με άμεσες κι έμμεσες συνέπειες στη ζωή τη δική τους, των οικείων τους αλλά και του κοινωνικού τους περιβάλλοντος γενικότερα. Με τη μαμά και το μπαμπά να μάχονται καθημερινά για το μεροκάματο και την ανεργία, με τις συντάξεις των παππούδων να μειώνονται και να μη μπορούν να συνεισφέρουν, με στερήσεις και ενδοοικογενειακές δ

Η ζωή στο υπόγειο

Εικόνα
Θεωρώντας πως οι πολλοί του κόσμου ανήκουν σε αυτό λέμε “μεσαία - μικρομεσαία τάξη”, δηλαδή έχω τα βασικά για να ζήσω μία αξιοπρεπή ζωή (εργασία, σπίτι, υγεία, παιδεία, τροφή, ειρήνη κτλ), το ζήτημα των κοινωνικών ανισοτήτων είναι διαρκές, μία μάχη των τάξεων. Η επικρατέστερη μορφή προβολής, πίεσης και καταπολέμησης της ανισότητας αυτής, προέρχεται από αυτήν την τάξη, ασκώντας πίεση και κριτική προς τα πάνω, στην «κοινωνική elite », όρος αδόκιμος, για να καταλαβαινόμαστε. “ Οι πλούσιοι που έχουν τα πολλά, που δε τους πιάνει τίποτα, που μας πίνουν το αίμα, που μας εκμεταλλεύονται ”. Ισχύει σε πολύ μεγάλο βαθμό. Όντως, είναι πρόκληση άνθρωποι που ζουν κάτω από τον ίδιο ουρανό, που έτυχε απλά να είναι γόνοι κάποιων μεγαλοοικογενειών, που παρανόμως πλούτησαν και που έχουν πλούτο για να θρέψουν τέσσερις γενεές, να απολαμβάνουν αγαθά περισσότερα από το μέσο άνθρωπο. Είμαστε όλοι άνθρωποι, ίσοι κι όλοι θα έπρεπε να είμαστε το ίδιο. Βεβαίως αυτή η θεωρία καταρρίπτεται από τα καπιταλιστικά συ

Περί φόβου ο λόγος

Εικόνα
  Η πρώτη μορφή επιστήμης ήταν η παρατήρηση. Η παρατήρηση αποτελεί τη μεγαλύτερη και παντοτινή επιστήμης. Ο άνθρωπος δημιούργησε την επιστήμη παρατηρώντας το φυσικό του περιβάλλον και διερωτώμενος. Έτσι, βήμα-βήμα έβρισκε απαντήσεις και συνέχιζε. Τι είναι αυτό στον ουρανό; Γιατί υπάρχει ο ήλιος; Γιατί βγαίνει πάντα από την ανατολή ο ήλιος; Γιατί κινείται το ποτάμι, τι είναι αυτό που σκεπάζει τον ήλιο; Που πάει το φεγγάρι; Πως κυλά η πέτρα; κτλ κτλ… Οτιδήποτε δε γνώριζε, οτιδήποτε δεν είχε εξήγηση, οτιδήποτε του παρέμενε άγνωστο, αρχικά του προκαλούσε φόβο, μία αυθόρμητη, ακούσια, βαθιά φυσική ανθρώπινη αντίδραση κι έπειτα το θεοποιούσε. Ο φόβος είναι η μητέρα (γεννά) όλων των θεών, είχε γράψει ο Λατίνος Λουκρήτιος, περίπου 21 αιώνες πριν. Ο ήλιος, η φωτιά, ο κεραυνός, η βροχή, ο άνεμος, η γη, το νερό, ήταν τα πρώτα στοιχεία τα οποία προσπάθησε να “κατακτήσει” και να ερμηνεύσει το είδος μας. Σταδιακά, με την παρατήρηση και τη δημιουργία των επιστημών, η τάση αυτή ολοένα κι έφθινε. Α

Big Brother is watching us

Εικόνα
Προτού περάσω στο κυρίως θέμα της σημερινής αρθρογραφίας, οφείλω να απολογηθώ για πολλοστή φορά. Πλέον, ως διδακτορικός φοιτητής, σχεδόν όλος ο ελεύθερος χρόνος μου αφιερώνεται στο διάβασμα και τη συγγραφή. Δυστυχώς, δυστυχώς, δυστυχώς, αυτό έχει ως άμεση συνέπεια να παραμελώ την αγαπημένη μου αρθρογραφία στο blog , εκεί όπου ξεκίνησε η σχέση μας δηλαδή, και να περιορίζομαι σε σύντομους και γρήγορους σχολιασμούς με αναρτήσεις στη σελίδα στο Facebook και στο Twitter . Υπόσχομαι να προσπαθώ να αρθρογραφώ καθώς αυτός είναι και ο κύριος λόγος ύπαρξης του blog και της σελίδας. Μέχρι να ολοκληρώσω τις υποχρεώσεις μου λοιπόν και να αποφοιτήσω με το καλό, δεν ξαναπολογούμαι για αυτό! Στο θέμα μας τώρα που είναι κι ιδιαίτερο. Η σελίδα μου στο Facebook αριθμεί περίπου 2.500 ακολούθους. Το blog μου επισκέπτονται καθημερινά 20-30 άτομα (χτυπήματα) στην καλύτερη των περιπτώσεων κι αν αναρτήσω κάποιο άρθρο, άντε να φτάσει τις 80 περίπου αναγνώσεις. Ένα μικρό κι άσημο, πολύ μικρό και πολ

Εγώ σας τα είπα και…δε νίπτω τας χείρας μου

Εικόνα
Ο τίτλος του σημερινού άρθρου, αν κι ελαφρώς παραποιημένος, παραπέμπει στη ναυαρχίδα της καμπάνιας «Μένουμε Σπίτι», κατά της πανδημίας του COVID-19. Ακόμα έρχεται και δένει, μιας που διανύουμε ουσιαστικά την περίοδο του Πάσχα, γνωστή, ιστορική φράση του Ποντίου Πιλάτου όταν του πήγαν να δικάσει τον Ιησού. Στα γραμμένα μας λοιπόν ήταν να βιώσουμε μέχρι και πανδημία. Η κατάσταση είναι πολύ σοβαρή μιας που σήμερα τα κρούσματα παγκοσμίως έχουν ξεπεράσει τους 1.200.000 (ένα εκατομμύριο διακόσιες χιλιάδες) ανθρώπους ενώ οι νεκροί ξεπερνούν τους 65.000 (εξήντα πέντε χιλιάδες). Περιττό να κάνω τον μάντη κακών, αναμένεται όμως οι αριθμοί να αυξηθούν κατά πολύ. Συγχαίρω την ελληνική κυβέρνηση (το έκανα ήδη και με ανάρτηση στη σελίδα) για τα αντανακλαστικά της και την άμεση κινητοποίησή της στη λήψη μέτρων πρόληψης. Το υγειονομικό μας σύστημα με τις σοβαρότατες ελλείψεις αλλά το σπουδαίο επιστημονικό προσωπικό του, δείχνει να αντιμετωπίζει τις ακραίες δυσκολίες ξεσκεπάζοντας παράλληλα τις

Martin Luther King Jr: Ο άνθρωπος που ράπισε την κοινωνική ανισότητα

Εικόνα
Με το σημερινό άρθρο θα ήθελα να επαναφέρω στη μνήμη των αναγνωστών και να τιμήσω μαζί σας μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες που σημάδεψαν τον 20 ο αιώνα. Μια προσωπικότητα που με τον διαρκή αγώνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα έφερε επανάσταση και έθεσε τις ράγες που πατάμε και πρέπει να ακολουθήσουμε ως το τέλος για το μακρύ ταξίδι της καταπολέμισης του φυλετικού ρατσισμού και της ισότητας των ανθρώπων. Σαν σήμερα λοιπόν (15/01/1929) γεννήθηκε στην πολιτεία της Georgia (Atlanta) των Η.Π.Α ο Martin Luther King Jr. Υιός ιερέα και δασκάλας, από τα πρώτα του παιδικά χρόνια είχε να θυμάται τα ρατσιστικά σχόλια των λευκών γειτόνων και συμμαθητών του. Όμως και μεγαλώνοντας, όταν χρειάστηκε να εργαστεί ήταν φανερή η διαφορετική αντιμετώπιση των μαύρων εργαζομένων από τους λευκούς. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του ως διδάκτωρ θεολογία με σκοπό να διδάξει δημοσίως για την ισότητα των ανθρώπων. Εργάστηκε ως πάστορας σε εκκλησία Βαπτιστών και έδινε καθημερινές μάχες για την απόκτηση κοι