Ανήσυχες Μέρες

  Η ζωή κάνει κύκλους. Ανοίγουν, κλείνουν, συνδέονται με άλλους κύκλους και πάλι από την αρχή. Πόσο στενάχωρο να χρησιμοποιώ τη γραφή μου για να βγάζω από μέσα μου όσα δε μπορώ να πω, μα και πόσο λυτρωτικό. Σήμερα γράφω για την Τζωρτζιάνα. Μία γυναίκα που συνεργάστηκα στενά 11 γεμάτα χρόνια και την τοποθετώ μέσα μου κοντά στην Κλεάνθη (βλέπε ομότιτλο άρθρο στο ιστολόγιο -  Για την Κλεάνθη... ). Όποιος ξέρει τι σημαίνει αυτή η εσωτερική τοποθέτηση καταλαβαίνει, κι αξίζει να συνεχίσει την ανάγνωση αυτή. Γεννήθηκε και μεγάλωσε σε ένα χωριό της Ρουμανίας, έχασε σχετικά σε νεαρή ηλικία τη μητέρα της και παντρεύτηκε μικρή. Απέκτησε δύο παιδιά, όμως κατά τη γέννηση του 2 ου υπήρξαν επιπλοκές με αποτέλεσμα να προκληθούν εγκεφαλικές βλάβες στο βρέφος. Το περιβάλλον της δυσκολευόταν να αποδεχτεί ένα παιδί με αναπηρία όπως επίσης και η ίδια η κοινωνία που δε διέθετε τότε ούτε καν στις μεγαλουπόλεις ειδικά πλαίσια για την εκπαίδευση του παιδιού της. Αποφάσισε να φύγει από τη χώρα της...

  Όσο απλησίαστο κι αν είναι, θα ήταν αδύνατο να μην προσπαθήσω να γράψω δύο λόγια για αυτή τη μέρα, για αυτόν τον σπουδαίο αθλητικό σύλλογο, αυτή την ιδέα, αυτό το κίνημα, αυτό το κοινωνικό φαινόμενο, τον Ολυμπιακό Σύνδεσμο Φιλάθλων Πειραιώς που εορτάζει σήμερα τα 100 του χρόνια. Παρότι έχετε διαβάσει πολλά σχετικά αυτές τις ημέρες, έχετε δει πολλά αφιερώματα από πάρα πολλούς, παρότι είναι κόντρα στα θέματα που πραγματεύομαι μέσα από τη σελίδα μου, γράφω ερασιτεχνικά, γράφω για μένα, για την ψυχή μου και την ευχαρίστησή μου, οπότε θα προσπαθήσω να καταγράψω παρακάτω κάτι από τον δικό μου Ολυμπιακό, το Θρύλο μας.   - Η γέννηση Ο Ολυμπιακός γεννήθηκε τυπικά στις 10 Μαρτίου 1925 στις φτωχογειτονιές του Πειραιά, σε ένα καφενείο, από ανθρώπους της τοπικής κοινωνίας του Πειραιά. Κόκκινο το χρώμα του πάθους για τη νίκη, λευκό για την αγνότητα. Όλα τα υπόλοιπα αποτελούν ιστορία που τα βιβλία της αθλητικής ιστορίας καταγράφουν. - Η σύνδεση Είμαι από εκείνους που σέβομαι τη δ...

  Οι περισσότεροι διαβάζετε για πρώτη φορά τον όρο “υπέρτουρισμός” (overtourism). Για να προλάβω την πρώτη σκέψη σας, δεν είναι το συναίσθημα δυσφορίας που έχουμε νιώσει οι περισσότεροι κάνοντας τις αγαπημένες μας διακοπές, η δυσαρέσκειά μας για την πολυκοσμία που συναντάμε και δε μας αφήνει να τις απολαύσουμε. Δεν είναι μόνο το να μη βρούμε ξαπλώστρα στην αγαπημένη μας παραλία, δεν είναι το να μη βρούμε θέση στο αγαπημένο μας μαγαζί. Ή τουλάχιστον δεν είναι μόνον αυτά, είναι πολλά περισσότερα. Είναι ένας όρος που ξεκίνησε να χρησιμοποιείται κυρίως την τελευταία δεκαετία. Σύμφωνα με τον United Nation - World Tourism Organization ( UNWTO ) ως υπερτουρισμός ορίζεται η αρνητική επίδραση του τουρισμού στην ποιότητα ζωής των πολιτών ενός μέρους αλλά και στην ποιότητα των εμπειριών των επισκεπτών του . Παρατηρείται κυρίως την καλοκαιρινή περίοδο ή περίοδο εορτών κι αργιών ή σε μεγάλες διοργανώσεις. Ωστόσο, σε ολοένα και περισσότερες περιοχές, η διάρκεια του φαινομένου αυξάνεται. Ο...