Ανήσυχες Μέρες

     Το στίγμα είναι ένας όρος αόριστος και δύσκολα προσεγγίσιμος. Θα ήταν δόκιμο να λέγαμε πως περιέχει την συγχώνευση τριών σχετικών συστατικών. Την έλλειψη γνώσης από το άτομο, υπό την μορφή της άγνοιας (στερεότυπα), την αρνητική προδιάθεση ( προκατάληψη ) και τη διάκριση .    Το στίγμα και γενικότερα ο στιγματισμός, γεννάται από το κοινωνικό περιβάλλον και συνοδεύει άτομα, ομάδες ή κοινωνίες. Κατ’ επέκταση μπορούμε να ομιλούμε για κοινωνικό στιγματισμό. Αυτή η αντίδραση, η στάση, η συμπεριφορά του κοινωνικού περιβάλλοντος έχει εκπληκτικά χαρακτηριστεί βιβλιογραφικά και ως «νόσος» ενώ σε πολλές περιπτώσεις  όπως τον στιγματισμό ομάδων που «νοσούν» και βάλλονται από τον κοινωνικό στιγματισμό μιλάμε ξεκάθαρα για μια «δεύτερη νόσο».    Είναι η απώλεια της κοινωνικής υπόστασης, η «κατεστραμμένη ταυτότητα» και οι διακρίσεις που βιώνονται ως αποτέλεσμα σειράς αρνητικών στερεοτύπων. Δηλαδή ακλόνητων και άκαμπτων κοινωνικών γνωστικών δομών πο...

           Η λογική έχει περιγραφεί ως η ειδοποιός διαφορά του ανθρώπινου είδους από τα ζώα. Απλοϊκά, θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι η δυνατότητα να μπορείς να σκέφτεσαι, να ερευνάς, να εκτιμάς, να κρίνεις, να αξιολογείς και να πράττεις, αποσκοπώντας στην ευημερία.    Πόσο λογικό είναι το ανθρώπινο είδος; Ο άνθρωπος εξελίχθηκε στην πορεία αυτή των εκατομμυρίων ετών προς όφελος δικό του και του φυσικού του περιβάλλοντος;    Στην αρχή της πορείας του, ο άνθρωπος – όπως και τα ζώα, λειτουργούσε ενστικτωδώς. Αναζητούσε την τροφή και το ρουχισμό του στο φυσικό περιβάλλον. Τα έβρισκε στη γη, τη θάλασσα ή από τα ζώα. Έπραττε καθαρά με σκοπό την επιβίωσή του. Όπως δηλαδή λειτουργούν μέχρι και σήμερα τα ζώα.    Συνεχώς εξελισσόταν και εξελίσσεται δημιουργώντας κοινωνίες, θρησκείες, τεχνολογία, εμπόριο, πολέμους, επιστήμες. Δημιουργίες εκπορευόμενες από τη φύση του και τις ανάγκες του.    Τις τελευταίες δεκαετίες...

Κλείνοντας αυτές τις ημέρες 4 χρόνια που έχω απολυθεί από τις τάξεις του ελληνικού στρατού, αποφάσισα να δημοσιοποιήσω αυτό το άρθρο όπου μιλά για αυτή μου την εμπειρία. Μια θητεία όχι «σκοπανθρώπου» ή συντηρητή στρατοπέδου όπως συνηθίζει ο φαντάρος να περιγράφει την θητεία του αλλά κατέχοντας μια ξεχωριστή, ιδιαίτερη, νευραλγική και τιμητική θέση.    Είχα την τύχη να υπηρετήσω τον πολύ σημαντικό θεσμό της Ο μάδα Ψ υχοκοινωνικής Μ έριμνας (Ο.Ψ.Μ) για διάστημα έξι μηνών (Ιούλιος 2009 - Ιανουάριος 2010) στο 96 Τάγμα Υγειονομικού Εθνοφυλακής (Χίος). Εμπειρία πολύ σημαντική για κάθε επιστήμονα-στρατιώτη που σέβεται την επιστήμη του.    Η ομάδα αυτή αποτελείται (υπό φυσιολογικές συνθήκες – αν είναι επαρκής ο αριθμό των ειδικοτήτων των στρατιωτών) από έναν ψυχολόγο, ένα κοινωνικό λειτουργό και ένα κοινωνιολόγο. Οι στρατιώτες με τις παραπάνω σπουδές αφού παρουσιαστούν στο Κέντρο Εκπαίδευσης Υγειονομικού (Άρτα) – (οι περισσότεροι εκεί παρουσιάζονται – πλην συγκλονισ...

Γιορτινές ημέρες είναι. Παραδέχομαι ότι σπάνια διαβάζεις άρθρα μου που ολοκληρώνοντας την ανάγνωση, ένα χαμόγελο αισιοδοξίας θα στολίσει το πρόσωπό σου. Μάλλον ο προβληματισμός θα σε γεμίσει…Άλλωστε αυτός είναι και ο σκοπός της στήλης και ελπίζω να το πετυχαίνω κάποιες φορές. Έτσι λοιπόν αφήνω τα συνηθισμένα μου στην άκρη για λίγο και στη θέση ενός άρθρου μου θα υποδεχθώ, ως καλός οικοδεσπότης, το νέο έτος αλλά και εσάς με κάτι ιδιαίτερο. Ένα έργο διαχρονικό, επίκαιρο όσο ποτέ και με πολλαπλά μηνύματα προς πάσα κατεύθυνση. Η στήλη μου έχει την τιμή να φιλοξενεί αυτή τη φορά ένα έργο του Γεωργίου Σουρή, ενός από τους σημαντικότερους σατιρικούς ποιητές της νεότερης Ελλάδος. Με τη σάτιρα και το χιούμορ θεωρώ πως μπορεί να υπάρξει η πιο εύστοχη και καυστική κριτική αλλά και να γεννηθούν οι δυνατότεροι προβληματισμοί. Γράφει: Ποιος είδε κράτος λιγοστό σ' όλη τη γη μοναδικό, εκατό να εξοδεύει και πενήντα να μαζεύει; Να τρέφει όλους τους αργούς, νά 'χει επτά Πρωθυπουργ...

   Εύχομαι ολόψυχα σε όλο τον κόσμο υγεία και ευτυχία. Το 2014 ας είναι μια χρονιά που όλοι μας θα προσπαθήσουμε να βελτιώσουμε τον εαυτό μας και όλοι μαζί την κοινωνία που ζούμε.    Εκμεταλλευτείτε στο έπακρο τις πολυήμερες ή ολιγοήμερες διακοπές των εορτών καθώς οφείλουμε να γεμίσουμε τις μπαταρίες μας για την δύσκολη συνέχεια.    Τονίζω και θα τονίζω: ‘’Δεν χρειάζονται πολλά χρήματα για να περάσουμε καλά. Σίγουρα η φτώχεια φέρνει γκρίνια, στεναχώρια και κατήφεια. Όμως δεν είναι το παν! Το παν είναι είμαστε μαζί και να περνάμε όμορφα με αγαπημένα άτομα που είναι κοντά μας!’’    Τέλος η φλυαρία! Αυτές τις γιορτές ας υποσχεθούμε στους εαυτούς μας ένα χαμόγελο παραπάνω από ότι προσφέραμε τα προηγούμενα χρόνια και τότε και η ζωή μας θα ομορφύνει κι άλλο  και η ζωή αυτών που μας αγαπάνε θα φωτιστεί περισσότερο. Καλές γιορτές! Δεπάστας Χαράλαμπος Κοινωνικός Λειτουργός Επικοινωνία : anisihesmeres@gmail.com Blog:   http://dep...

Μια από τις σημαντικότερες και πιο εξέχουσες τεχνικές και θεωρίες της λαμπρής επιστήμης της ψυχολογίας αναφέρει πως αν θες να αντιληφθείς το δυνατόν περισσότερο το πώς νιώθει κάποιος, θα πρέπει να βάλεις τον εαυτό σου στη θέση του. Πολλές εκπαιδεύσεις μάλιστα, επαγγελματιών υγεία και ψυχικής υγείας, βασίζονται στην απόκτηση εμπειριών ανάλογων με των μελλοντικών τους εξυπηρετούμενων υπό πραγματικές συνθήκες. Τι βιώνει,  τι μηνύματα εισπράττει, πως μπορεί να είναι η ζωή του. Αυτό που λέει ο λαός «να μπω στα παπούτσια σου». Ασφαλώς, το να υιοθετήσεις αυτή την «συνήθεια» δεν προϋποθέτει να χεις γνώσεις ψυχολογίας. Χρειάζεται να έχεις μπολιαστεί με τη φιλοσοφία αυτής της τεχνικής και όλα όσα συμβαίνουν στο συνάνθρωπό σου να είναι τουλάχιστον «κοντά» στα δικά σου βιώματα. Κι έρχομαι στο σήμερα και σε όλα αυτά που έχουμε περάσει και που περνάμε όλα αυτά τα χρόνια με την οικονομική κρίση. Το φως ακόμα δε φαίνεται, κάνοντας το μέλλον να δείχνει πια για τα καλά ζοφερό. Και διερω...

Είχα την τύχη το φετινό καλοκαίρι να αφιερώσω αρκετό χρόνο σε μακροσκελείς και άκρως ενδιαφέρουσες συζητήσεις με σημαντικούς ανθρώπους και καλούς φίλους, συνοδεία συνήθως κρασιού, κάποια όμορφα ξένοιαστα βράδια. Από αυτές τις συζητήσεις που σε κάνουν να νιώθεις άνθρωπος. Μοιράζεσαι τους προβληματισμούς σου, ακούς μια διαφορετική οπτική, αναθεωρείς ή κάνεις τον άλλο να αναθεωρήσει. Συζητήσεις με τόσο όμορφη ροή και φυσικότητα που με ένα ξεχωριστό τρόπο μπορεί να ξεκινούσαν από το σχόλιο για το νόστιμο μεζέ που είχαμε μπροστά μας και να κατέληγαν στο τι όμορφα που ζούμε στο νησί αφού όμως είχαμε περάσει πρώτα από τα θέματα της οικονομικής κρίσεως, της ιστορίας, της παράδοσης, της ψυχολογίας, του τουρισμού, της γλώσσας, της θρησκείας, της αστρονομίας. Ένα βράδυ λοιπόν, η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από το μεγαλείο της ελληνικής γλώσσης. Την αρτιότητά της, τη ζωντάνια της, τον πλούτο της, τη δύναμή της. Ρωτάει ένας καλός φίλος – και το μοιράζομαι μαζί σας καθώς με εντυπωσίασε (με κά...