Ανήσυχες Μέρες

Μόλις πριν λίγες ώρες ολοκληρώθηκε στη χώρα μας η διαδικασία εκλογής Δημάρχων, Δημοτικών Συμβούλων, Περιφερειαρχών και Αντιπεριφερειαρχών. Παράλληλα, όπως και όλη η Ευρώπη, ψηφίζαμε και για αντιπροσώπους στην Ευρωβουλή. Δεν έχω ούτε τις γνώσεις ούτε την κατάρτιση για πολιτικές αναλύσεις και πολύ περισσότερο τη διάθεση. Απλά πραγματάκια που φυτρώνουν στο μυαλουδάκι μου θα παραθέσω. Να μοιραστώ μαζί σας τις σκέψεις μου και τους προβληματισμούς μου που τους ενώνουμε διαδικτυακά. Ποιος λοιπόν μπορεί να μου αρνηθεί πως αυτό το ΑΝΕΚΔΟΤΟ με τις συμμετοχές των Δημοτικών Συμβούλων δεν έχει άμεση συσχέτιση με τα τεράστια ποσοστά ανεργίας αλλά και με την απεγνωσμένη προσπάθεια ένταξης σε ένα σαθρό σύστημα που μόνο αν το ακολουθήσεις, το υπηρετήσεις και εντέλει αφομοιωθείς, μπορείς να ελπίζεις σε κάτι καλύτερο; Ποιος από εμάς δεν είχε τουλάχιστον 10 γνωστούς που έθεσαν υποψηφιότητα, υπό την ανοχή φυσικά των υποψηφίων Δημάρχων, για την συγκέντρωση το δυνατών περισσοτέρων ψήφων. Ψηφοδέλτια...

(ακολουθεί απλή περιγραφή γεγονότων, χωρίς συγκεκριμένα στοιχεία λόγω προστασίας προσωπικών δεδομένων)    Την Κ.Λ την συνάντησα για πρώτη φορά τον περασμένο Μάιο σε μια συνάθροιση που είχαμε παρευρεθεί αμφότεροι. Την είδα από μακριά και έτσι συνέχιζα να την βλέπω και για τις επόμενες 4-5 εβδομαδιαίες συναθροίσεις που ακολούθησαν.    Έβλεπα μια πολύ όμορφη, νέα κοπέλα, με εκφραστικό, γεμάτο θάρρος και θέληση βλέμμα. Ήταν σε αναπηρικό καροτσάκι…Κι όμως, αν αγνοούσες την ύπαρξή αυτού, ήταν σα να έβλεπες έναν απλό καθημερινό άνθρωπο ο οποίος δεν αντιμετώπιζε κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα στη ζωή του, παρά μόνον τα συνηθισμένα.    Αμέσως ρώτησα τη φίλη μου που βρισκόταν μαζί μου στη συνάθροιση να μου πει αν την ήξερε. Μου είπε πως την γνώριζε αναφέροντάς μου απέριττα το περιστατικό του περσινού αυτοκινητιστικού δυστυχήματός της.    Έχοντας κατά νου το περιστατικό και απλά κοιτώντας την, ομολογώ πως η συγκέντρωσή μου πήγε περίπατο…Αφενός λόγω...

‘’Όποιος είναι ταπεινόφρων να είστε κουμπωμένος απέναντί του. Είναι δεδομένο ότι είναι άνθρωπος σκοτεινός, για να μην πούμε άνθρωπος κακός. «Η ταπεινοφροσύνη είναι της νεαράς φιλοδοξίας η σκάλα» είπε ο Σαίξπηρ σε μια του τραγωδία. Να προσέχετε τους ανθρώπους που δε σας κοιτάνε στα μάτια όταν κουβεντιάζετε. Ο άνθρωπος που δε σε κοιτάει στα μάτια είναι ύποπτος. Κάτι έχει που θα βγει στο φως κάποια μέρα. Ο Αριστοτέλης έλεγε «ο αλτρουισμός – το να αγαπάς τους άλλους δηλαδή – είναι στον ίδιο βαθμό λανθασμένη προκατάληψη με τον εγωισμό». Εάν αγαπάς τους άλλους, περισσότερο δηλαδή από τον εαυτό σου, είσαι άδικος. Όσο άδικος είναι ο εγωιστής που αγαπάει το όνομά του. Και ξέρετε, δεν υπάρχει χειρότερο πάθος στον άνθρωπο από τον εγωισμό αξιότιμοι κύριοι. Δεν υπάρχει χειρότερο κακό. «Πάσης λύμης δοχείον» έλεγε ένας βυζαντινός, δηλαδή δοχείο κάθε συμφοράς είναι ο ανθρώπινος εγωισμός. Αλλά και το να πέφτεις στην άλλη άκρη και να αγαπάς περισσότερο τους άλλους από τον εαυτό σου είναι το ίδιο ...

Στις 19 Μαρτίου 2014  βρέθηκα στη Σμύρνη της Τουρκίας προσκεκλημένος σε διακρατική συνάντηση για το Πρόγραμμα “ Community Reporter ’’, ένας πετυχημένος θεσμός όπου ξεκίνησε στην Αγγλία και έχει επεκταθεί και σε άλλες χώρες. Εκεί, είχα την χαρά και την τιμή να εκπροσωπώ την πλευρά της Ελλάδος, την Ε.ΨΥ.ΜΕ και την ομάδα δημοσιογραφίας της Ε.ΨΥ.ΜΕ (Υπενθυμίζω πως η ομάδα δημοσιογραφίας της Ε.ΨΥ.ΜΕ – διατηρεί τη στήλη ‘’Η ψυχή μιας ομάδας’’ στην εφημερίδα ‘’Η ΝΙΚΗ’’ -  αποτελείται από ενηλίκους με αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας ( H . F . A ), νοητική αναπηρία και ήπιες ψυχιατρικές διαταραχές .  Σκοπός της συναντήσεως ήταν η εκδήλωση ενδιαφέροντος για το Πρόγραμμα, η παρουσίαση του Φορέα μας και του έργου της ομάδας δημοσιογραφίας που τυγχάνει να είμαι εκπαιδευτής. Οι χώρες που συμμετείχαν στην συνάντηση ήταν η Τουρκία, η Αγγλία, η Σουηδία, η Γερμανία ενώ αναμένεται να συμμετάσχουν 1-2 χώρες ακόμα. Με το Πρόγραμμα « Community Reporter ” η ομάδα θα ενταχθεί σε ένα ε...

(Σε ελεύθερη μετάφραση) ‘’Αντιμετώπισε τα προβλήματά σου, μην τα αναρτείς στο Facebook ’’    Η ιστοσελίδα του Facebook , αριθμεί εκατομμύρια εγγεγραμμένα μέλη και φίλους σε ολόκληρο τον πλανήτη. Είναι μια συνήθεια, μια μόδα, ένας τρόπος ζωής, αλληλεπίδρασης και επικοινωνίας. Όντας κάτι νέο στην ανθρώπινη καθημερινότητα (αριθμεί περίπου 10 χρόνια ύπαρξης), με τα χρόνια η επιρροή του και τα αποτελέσματα αυτής στον άνθρωπο γίνονται ορατά. Είναι αλήθεια πως έχει δώσει ερεθίσματα για έρευνες σε επιστήμονες όπως κοινωνικοί λειτουργοί, κοινωνιολόγοι, ψυχολόγοι, ψυχίατροι κ.α ώστε να μελετηθούν οι ανθρώπινες στάσεις και επιρροές από αυτή την χρήση.    Ένα από τα φαινόμενα αυτής της συνύπαρξης (ανθρώπου και Facebook ) είναι η εξωτερίκευση των συναισθημάτων, των προβλημάτων, των δυσκολιών κ.α. μέσω αυτού. Παρατηρείται πως συχνά τα μέλη του Facebook , για λόγους κυρίως απόσπασης της προσοχής των φίλων τους, συχνά δημοσιοποιούν το θέμα που τους προβληματίζει – απασχ...

    Το έχω πει πολλές φορές, το πιστεύω ακράδαντα και θα το πιστεύω και θα το στηρίζω όσο ζω. Οι νέοι σε μια κοινωνία είναι το μέλλον της. Η υγεία της, η ζωή της. Εκεί πρέπει να στηρίζεται η κοινωνία. Σε εκείνη πρέπει να επενδύει. Σε εκείνη να ελπίζει. Εκείνη να εμπιστεύεται.    Ελλάδα 201 4 . Ανεργία σε πρωτόγνωρα ύψη. Κοντεύει το 30% ! Ένας στους τρεις περίπου Έλληνες δεν έχουν δουλειά! Όσον αφορά τους νέους, το ποσοστό εκτινάσσεται. Η νεολαία πλήττεται. Πιστέψτε με, δεν είναι καθόλου άσχετο και ασύνδετο με τις καταστάσεις που βιώνουμε. Το αύριο μας στον πάγο και την απαξίωση. Μάλλον όχι στον πάγο, ο πάγος διατηρεί και ο καιρός για τους νέους περνάει και περνάει δύσκολα. Όπως επίσης το ‘’νέοι’’ δεν είναι για πάντα. Οπότε πιο σωστά, οι νέοι στο περιθώριο, την απαξίωση. Μοιράζομαι μαζί σας φράση που βγήκε από στόμα 25χρονου. Μια από τις λίγες φράσεις που έχω ακούσει μέχρι τώρα στη ζωή μου και με συγκλόνισαν. Λίγο ευαίσθητοι να είστε κυρίες και κύριοι θα καταλά...

     Το στίγμα είναι ένας όρος αόριστος και δύσκολα προσεγγίσιμος. Θα ήταν δόκιμο να λέγαμε πως περιέχει την συγχώνευση τριών σχετικών συστατικών. Την έλλειψη γνώσης από το άτομο, υπό την μορφή της άγνοιας (στερεότυπα), την αρνητική προδιάθεση ( προκατάληψη ) και τη διάκριση .    Το στίγμα και γενικότερα ο στιγματισμός, γεννάται από το κοινωνικό περιβάλλον και συνοδεύει άτομα, ομάδες ή κοινωνίες. Κατ’ επέκταση μπορούμε να ομιλούμε για κοινωνικό στιγματισμό. Αυτή η αντίδραση, η στάση, η συμπεριφορά του κοινωνικού περιβάλλοντος έχει εκπληκτικά χαρακτηριστεί βιβλιογραφικά και ως «νόσος» ενώ σε πολλές περιπτώσεις  όπως τον στιγματισμό ομάδων που «νοσούν» και βάλλονται από τον κοινωνικό στιγματισμό μιλάμε ξεκάθαρα για μια «δεύτερη νόσο».    Είναι η απώλεια της κοινωνικής υπόστασης, η «κατεστραμμένη ταυτότητα» και οι διακρίσεις που βιώνονται ως αποτέλεσμα σειράς αρνητικών στερεοτύπων. Δηλαδή ακλόνητων και άκαμπτων κοινωνικών γνωστικών δομών πο...