Ανήσυχες Μέρες

   Κοιτάζω τον τίτλο και μου φαίνεται πολύ παράξενο. Κι όμως. Σήμερα ολοκληρώνεται η τρίτη μου χρονιά αρθρογραφώντας. Τρεις χρονιές πολύ γεμάτες, ευχάριστες, με άψογη συνεργασία με την εφημερίδα, τους συνεργάτες αλλά και πολύ καλή επαφή και επικοινωνία με τους αναγνώστες.      Φέτος ήταν μια ξεχωριστή χρονιά. Η στήλη μου και τα άρθρα μου λάβαν περισσότερης προβολής μέσω του προσωπικού μου blog στο οποίο τα αναρτώ αλλά και μέσω της σελίδας της στήλης στο facebook και στο twitter . Σας περιμένω όλους και εκεί!    Αρκετά από τα άρθρα μου αναγνώστηκαν δεκάδες, ορισμένα και εκατοντάδες φορές μέσω του διαδικτύου σε όλες τις γωνιές του κόσμου. Μάλιστα υπήρξαν εφημερίδες, sites και blogs που ζήτησαν να αναδημοσιεύσουν κάποια από αυτά, κάτι που πέραν εμού, θεωρώ πως τιμά και την εφημερίδα μας.    Όπως προείπα, φέτος ήταν μια ξεχωριστή χρονιά, γεμάτη υποχρεώσεις και συναισθηματικά σκαμπανεβάσματα. Αυξημένες υποχρεώσεις στη δουλειά, στο...

     Τα χρόνια που η μνήμη μου έχει τεθεί σε λειτουργία μπορώ να θυμηθώ πολλά «στραβά» του ελληνικού συστήματος. Απόδειξη ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο. Δεν έχουμε έρθει τυχαία στην κατάσταση που βιώνουμε όλοι μας. Ευθυνόμαστε όλοι, άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο. Τη μερίδα του λέοντος ασφαλώς κατέχουν οι εκάστοτε πρόεδροι, πρωθυπουργοί, υπουργοί, υφυπουργοί, βουλευτές κτλ.,κτλ…    Σε αυτό το άρθρο ήθελα να θίξω ένα «στραβό» που συμβαίνει δεκαετίες στην ελληνική πολιτική σκηνή και όχι μόνο όμως. Παρά όλα αυτά δεν έχω ακούσει ποτέ ούτε και έχω διαβάσει ποτέ κάποιον να αναφέρεται για αυτό. Θέλω να πιστεύω πως δεν έτυχε να το ακούσω ή να το διαβάσω.    Βλέπουμε επί παραδείγματι, ο Χ1 βουλευτής του Χ κόμματος της εξουσίας ο οποίος είναι νομικός στο επάγγελμα, να του δίνεται το υπουργείο Παιδείας. Τι πιο λογικό, σε έναν άνθρωπο που προφανώς κατέχει τα νομικά να τον τοποθετήσεις στο υπουργείο Δικαιοσύνης. Άλλο παράδειγμα. Ένας οικονομολόγος ανα...

   Κι όμως τελείωσε…τουλάχιστον προς το παρόν. Μετά από 54 συναντήσεις με την ομάδα μου, την αγαπημένη μου «ομάδα δημοσιογραφίας» ή όπως πιθανόν θα την έχετε γνωρίσει εσείς μέσα από αυτή την εφημερίδα, τη στήλη «Η ψυχή μιας ομάδα».    Ήταν πέρσι τέτοια σχεδόν εποχή όταν μου κατέβηκε η ιδέα να δημιουργηθεί αυτή η ομάδα με εκπαιδευομένους – ΑμεΑ της Ε.Ψυ.Με. Ενήλικες με αυτισμό, νοητική αναπηρία και ήπια ψυχιατρικά θα αρθρογραφούσαν και θα παρέθεταν τις απόψεις τους δημοσίως. Θεωρούσα κι ακόμη θεωρώ πως είναι κάτι πρωτότυπο και αρκετά πρωτοποριακό, τουλάχιστον για τα ελληνικά δεδομένα.    Συνέγραψαν 12 άρθρα: - Οικονομική κρίση - Πολυτεχνείο - Παγκόσμια Ημέρα ΑμεΑ (03/12) - Χριστούγεννα 2012 - Η ανεργία στην Ελλάδα - Οι εκπαιδευόμενοι της Ε.Ψυ.Με στα βραβεία Π.Σ.Α.Π - Ο.Π.Α.Π 2012 - Ημέρα των ερωτευμένων - 14 Φεβρουαρίου - Οι άστεγοι - Η ληστεία στην Ε.Ψυ.Με - Ρύπανση του περιβάλλοντος - 2ος Ημι-μαραθώνιος ΑμεΑ - Special Olympics - Η γιορτ...

    Όλοι γνωρίζουμε πόσο πίσω βρίσκεται η χώρα μας στην εργασία για τα ΑμεΑ. Ανέκαθεν, ο στιγματισμός και η αρνητική προκατάληψη συνόδευαν τις περισσότερες επιχειρήσεις και τους εργοδότες. Ευτυχώς, με κάποια επιδοτούμενα προγράμματα αλλά και με τους Κοι.Σ.Π.Ε (Κοινωνικός Συνεταιρισμός Περιορισμένης Ευθύνης – εργασία για ΑμεΑ) που δημιουργήθηκαν με την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση στη χώρα μας, ανοίχτηκε αυτή η πολύ σημαντική πόρτα.    Σήμερα, στις δύσκολες εποχές που βιώνει η ελληνική κοινωνία και με την έκρηξη της ανεργίας που ίσως ξεπερνάει πλέον το 20%, αλλά και την κατακρεούργηση των κοινωνικών υπηρεσιών, μπορούμε εύκολα να φανταστούμε πόσο δύσκολος έχει γίνει ο εν λόγω τομέας.    Σε αυτές τις δύσκολες εποχές λοιπόν, υπάρχουν (και υπήρχαν) Φορείς που υλοποιούν επιδοτούμενα σεμινάρια εργασία για ΑμεΑ. Παρακολούθηση δηλαδή σεμιναρίου και πρακτική άσκηση με θέμα μια «επαγγελματική εξειδίκευση» όπου ο καταρτιζόμενος θα πληρωθεί για τις ώρες παρακολούθησ...

    Είναι το μεγαλύτερο ερώτημα, η μεγαλύτερη σκέψη, η μεγαλύτερη έννοια και η πιο βασανιστική στο μυαλό των γονέων ατόμων με αναπηρία. Από την πρώτη στιγμή που διαγιγνώσκεται η αναπηρία στο παιδί και περνώντας τα χρόνια, γίνεται ολοένα και εντονότερο. Είναι αυτό που θα τους απασχολεί μέχρι το θάνατό τους.    Μια κατηγορία γονέων, η περισσότερο ‘’ξέγνοιαστη’’, είναι αυτή που ξέρει πως το παιδί τους μετά το θάνατό τους θα το φροντίσει είτε ο αδερφός-η του είτε κάποιος συγγενής είτε κάποιο πλαίσιο – οικοτροφείο. ‘’Έρευνα’’ η οποία έχει γίνει για χρόνια και που τις περισσότερες φορές συνοδεύεται με το αζημίωτο…Ασφαλώς και υπάρχουν αδέρφια ή συγγενείς που με όλη τους τη δύναμη, την αγάπη και την ψυχή θα συνεχίσουν το έργο των γονέων.    Μια άλλη κατηγορία γονέων είναι εκείνη που θεωρούν την αναπηρία του παιδιού τους ως κάτι που ‘’στάλθηκε’’ για εκείνους – δικό τους ‘’βάρος’’ και που εκείνοι πρέπει να το επωμιστούν ες αεί με πιο σύνηθες το φαινόμενο μετ...

   Παχυσαρκία θεωρείται η κατάσταση εκείνη όπου η περίσσεια λίπους ή λιπώδους ιστού εναποθηκεύεται στον οργανισμό. Η αιτία της παχυσαρκίας είναι κυρίως κοινωνικοοικονομικοί και γενετικοί παράγοντες. Αποτελεί ένα σύγχρονο και ραγδαία αυξανόμενο πρόβλημα για την δημόσια υγεία και τις κοινωνίες. Είναι ακόμα ένα θέμα που η ενημέρωσης του κοινού, η ευαισθητοποίησης και ασφαλώς  η πρόληψης λειτουργούν ευεργετικά.    Αυξάνεται ολοένα και περισσότερο στις ανεπτυγμένες χώρες τόσο στους ενήλικες όσο και στα παιδιά. Η αύξηση είναι τόσο σημαντική που δε θα ήταν υπερβολικό αν χαρακτηρίζαμε πως έχει πάρει μορφή επιδημίας. Έρευνες δείχνουν πως περίπου το 65% των αμερικάνων είναι υπέρβαροι και παχύσαρκοι μαζί. Φοβερό ποσοστό πραγματικά…Αναμένεται μάλιστα σε είκοσι περίπου χρόνια τα στοιχεία να είναι ακόμα πιο απογοητευτικά με τις τάσεις να δείχνουν αύξηση. Δεν είναι τυχαίο ότι από τους πιο βασικούς παράγοντες καρδιαγγειακών προβλημάτων είναι η παχυσαρκία. Παγκοσμίως, από...

   Πριν 6 περίπου χρόνια έκανα πρακτικό εργαστηριακό μάθημα στο Στ’ (Κατσαμπά) Κ.Α.Π.Η του δήμου Ηρακλείου Κρήτης – επ’ ευκαιρίας στέλνω την αγάπη μου. Εκεί, η κοινωνική λειτουργός που με επόπτευε με είχε ρωτήσει σε τι πλαίσιο θα ήθελα να απασχοληθώ ως αυριανός επαγγελματίας. Απάντησα πως αν και ξέρω πως οι θέσεις εργασίας αυτές δεν υπάρχουν ακόμα στην Ελλάδα θα ήθελα να εργαστώ ως κοινωνικός λειτουργός σε σχολείο. Η απάντησή της ήταν: «Αχ, και εγώ αυτό ήθελα. Σκέψου πως από το 1985 (ίσως και πιο πριν) που μπήκα φοιτήτρια ακούγεται πως θα ανοιχτούν αυτές οι θέσεις αλλά ακόμα τίποτα…».    Στην χώρα μας, (όπως πλέον μας έχουν κάνει) έχουμε συνηθίσει να είμαστε ουραγοί των εξελίξεων. Ο τομέας της κοινωνικής πρόνοιας είναι ένας πολύπαθος τομέας στη χώρα μας, με πολλές ελλείψεις και με υπηρεσίες που υπολειτουργούν λόγων των φτωχών παροχών, του μικρού αριθμού προσωπικού αλλά και άλλων προβλημάτων.    Ο χώρος της εκπαίδευσης είναι ένας από τους σπουδαιότε...