Ανήσυχες Μέρες

Σε ένα παλιότερο άρθρο μου είχα χαρακτηρίσει το blog μου ( http://depastascharalampos.blogspot.gr ) και τα παρακλάδια του, τη σελίδα στο facebook (Ανήσυχες Μέρες) και το λογαριασμό στο twitter ( Charalampos Depastas / @ anisihesmeres ) ως παιδιά μου. Και κάπως έτσι είναι. Είναι κομμάτια μου. Δε μπορώ να με φανταστώ πλέον χωρίς αυτά ακόμα και αν ότι γράφω τα διαβάζω μόνος μου και δεν έχουν απήχηση στο ευρύ κοινό. Δεν ήταν στα πλάνα μου να συγγραφεί αυτό το άρθρο γαντζωμένος από τις πολιτικές εξελίξεις  όμως όφειλα να κλείσω και αυτή τη χρονιά αρθρογραφίας, την 5 η κατά σειρά, με ένα αποχαιρετιστήριο και απολογιστικό άρθρο όπως κάθε χρόνο. Έχω πει και στο παρελθόν το προφανές, ότι δηλαδή δεν είμαι δημοσιογράφος απλώς εκφράζομαι αρθρογραφώντας. Έτσι, λόγω αυτού δε μπορώ να τηρήσω – και φέτος φάνηκε πιο πολύ από κάθε φορά λόγω των απαιτητικών υποχρεώσεων – τη συνέπεια στη δημοσίευση νέων άρθρων. Ωστόσο περίπου δύο φορές το μήνα αναρτώ άρθρα μου. Θέλω να σας ευχαριστήσω...

«Πες μου ποια είναι η γλώσσα σου, να σου πω ποιος είσαι! Αλλάζοντας λίγο το γνωμικό – παροιμία θα είχε ενδιαφέρον να δούμε κάποιες σκέψεις που αφορούν τον λόγο. Η γλώσσα μιας χώρας, οποιασδήποτε χώρας, δεν είναι μονάχα το μέσο της λεκτικής επικοινωνίας των κατοίκων της. Είναι αναπόσπαστο κομμάτι του κοινωνικοπολιτιστικού της υποβάθρου, μέρος της ιστορίας της και σπουδαία κληρονομιά των γενεών που ακολουθούν. Είναι όμως μόνο αυτό ή και κάτι περισσότερο; Τελικά πέραν από τα γονίδια, τη γεωγραφική περιοχή και τις κλιματικές συνθήκες, τα ήθη τα έθιμα και τη θρησκεία η γλώσσα παίζει ρόλο στο πως αντιλαμβανόμαστε και κατανοούμε αυτά που συμβαίνουν γύρω μας; Σε αυτές μου τις διαχρονικές #ανησυχίες αναζήτησα να βρω απαντήσεις. Έτσι λοιπόν η ζωή με έφερε να συναντήσω τον κύριο Βολίκη – Κατσαρό Μιχαήλ (Γλωσσολόγος – Φιλόλογος) Διευθυντής Κέντρου Ξένων Γλωσσών και – ώ – τι σύμπτωση – και καθηγητή μου, για να δώσει απαντήσεις στις #ανησυχίες μου. Ο λόγος που απευθύνθηκα σε εκείνον για να κά...

Ο εμβολιασμός είναι ένας από τους πολλούς παράγοντες που έχουν ενοχοποιηθεί για την εμφάνιση του αυτισμού στον άνθρωπο. Οι πρώτες φωνές ξεκίνησαν να ακούγονται περίπου στις αρχές της δεκαετίας του 90’ στις Η.Π.Α, το Ηνωμένο Βασίλειο αλλά και σε άλλες χώρες καθώς αμέσως μετά τον εμβολιασμό του πολλαπλού εμβολίου κατά της γρίπης, γονείς και παιδίατροι παρατηρούσαν αυτιστικές συμπεριφορές στα παιδιά. Έρευνες επί ερευνών, μελέτες και χιλιάδες εργαστηριακές ώρες είχαν ήδη αρχίσει για τον εν λόγω παράγοντα κινδύνου. Στο Ηνωμένο Βασίλειο στοχοποίησαν ως αιτία το εμβόλιο MMR (ιλαρά, ερυθρά παρωτίτιδα) ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες την ουσία θιμεροσάλη που τη χρησιμοποιούσαν σε φιαλίδια εμβολίων ως συντηρητικό εμβολίων (1930) για την πρόληψη της μικροβιακής μόλυνσης και ενώ πρωτίστως (ασφαλώς) είχε αποδειχθεί η ασφάλεια και αποτελεσματικότητά της. Μετά από σχεδόν 60 χρόνια χρήσης της, πρώτες η Σουηδία και η Δανία εξέφρασαν έντονες ανησυχίες για την ασφάλεια των εμβολίων που περιέχουν τη...

Ο Γερούν Ντάισελμπλουμ (Jeroen Dijsselbloem) είναι Ολλανδός πολιτικός και υπουργός οικονομικών της Ολλανδίας, Πρόεδρος του Eurogroup και επικεφαλής των υπουργών οικονομικών που χειρίζονται το ζήτημα του ελληνικού χρέους. Αυτός ο «φιλέλλην», σε πρόσφατη συνέντευξή του άφησε να εννοηθεί πως εκείνος «έφαγε» τον Υπουργό Οικονομικών της Ελλάδος (μετά τον μίνι-ανασχηματισμό της ελληνικής αντιπροσωπίας για τη διαπραγμάτευση του χρέους – Απρίλιος 2015), Βέβαια στο τέλος, όταν θύελλα αντιδράσεων ελληνικής και ευρωπαϊκής πλευράς σηκώθηκε, έτρεχε να μαζέψει τα ασυμμάζευτα αλλά… Δήλωσε λοιπόν αυτός ο ελεεινός πως « η Ελλάδα έχασε το στοίχημα » αναφερόμενος στην τακτική που ακολούθησε η ελληνική πλευρά στις μέχρι τώρα διαπραγματεύσεις αλλά και σε αυτά που σκόπευε να επιτύχει. Άκουσον, άκουσον! Αυτός ο τρισάθλιος βλέπει ως « στοίχημα » τη διαπραγμάτευση του μέλλοντος μιας χώρας και ενός λαού που το 1/3 του ζει στη φτώχεια, που το 26% (σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία) είναι άνεργοι εκ των οπ...

    Οι παράνομοι μετανάστες είναι μια ειδική κοινωνική ομάδα, μια ομάδα που έρχεται αντιμέτωπη με σωρεία προβλημάτων και δυσκολιών. Τα πιο συνηθισμένα από αυτά, λόγω των κακουχιών και της ταλαιπωρίας είναι τα προβλήματα υγείας. Το ότι εισέρχονται παράνομα στη χώρα, η έλλειψη κοινωνικής ασφάλισης – ανεργία, η άγνοια για τι υπηρεσίες που μπορεί να προσφέρει η χώρα που βρίσκεται αλλά και η δυσκολία επικοινωνίας λόγω διαφοράς στη γλώσσα είναι οι πιο σημαντικοί παράγοντες που έχουν να αντιμετωπίσουν στη χώρα που βρίσκονται για την περίθαλψή τους.    Έρευνες έχουν δείξει πως σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι παράνομοι μετανάστες παρουσιάζουν αρκετά υψηλά ποσοστά σε μεταδιδόμενα νοσήματα όπως η φυματίωση, το Aids , η ηπατίτιδα Β’ και σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα εν συγκρίσει με τους ντόπιους.    Για τις χρόνιες νόσους η πλειονότητα των παράνομων μεταναστών έχει μελετηθεί πως παρουσιάζει μικρή επίπτωση με κάποιες διαφοροποιήσεις σε ασθένειες όπως καρ...

‘ ’Πέθανε ο άνθρωπος σημαίνει πέθανε ο δάσκαλος . Τον δάσκαλο τον ακούνε το πολύ 20 μαθητές του. Όταν βγαίνει όμως ο δημοσιογράφος, αυτός ο αμόρφωτος και ανεύθυνος και μιλάει στο τελεβίζιο τον ακούνε 2.000.000. Αυτοί είναι οι δάσκαλοι σήμερα. Αυτοί διδάσκουν και αυτοί διαμορφώνουν τη νέα αγωγή, τις νέες γενεές. Πέθανε το βιβλίο . Ποιος διαβάζει σήμερα βιβλία; Έχουμε το τελεβίζιο και τα βλέπουμε όλα έτοιμα. Έχουμε το θέαμα και διασκεδάζουμε. Ξέρετε τι φοβερό κακό είναι αυτό για τον άνθρωπο; Το μυστικό του βιβλίου είναι ότι διαβάζοντας μια σελίδα συνοδεύεσαι με την ανάγκη να μάθεις (πολιτικό σύνδρομο). Αυτό το στοιχείο έχει εξαφανιστεί από τα θεάματα και τα ακροάματα και ο άνθρωπος μένει σε μία επιφάνεια, μια εντελώς επιπόλαιη ημιμάθεια. Πέθανε ο ποιητής . Σήμερα όλοι είμαστε ποιητές αλλά ποίηση δεν υπάρχει. Χάθηκε ο ποιητής, πέθανε ο ποιητής. «Τώρα που κανείς δε πενθεί τα αηδόνια, όλοι γράφουν ποιήματα», είπε ο Οδυσσέας Ελύτης… Πέθανε ο έρωτας . Αυτά τα πορνοβίντεο που βλέπου...

Προτού αναπτύξω τις σκέψεις μου για το γνωστό πλέον σε όλους θέμα που απασχόλησε πριν λίγους μήνες την Ευρώπη και ολόκληρο τον κόσμο – Charlie Hebdo -  θα ήθελα να κάνω μια ειδική αναφορά στον εξαιρετικά εύστοχο και ευρηματικό τίτλο που έχει αυτό το άρθρο. Όχι, δεν περιαυτολογώ ούτε συνέγραψα σε έξαρση του ναρκισσισμού μου. Τον παραπάνω τίτλο τον πρότεινε ένας νεαρός ενήλικος αυτιστικός της ομάδας δημοσιογραφίας της Ε.ΨΥ.ΜΕ (βλέπε άρθρο στις Ανήσυχες Μέρες ‘’Η ψυχή μιας ομάδας’’) για το σχετικό άρθρο που ετοίμασαν. Ο τίτλος δεν προτιμήθηκε από τους συναδέλφους για το άρθρο τους κι έτσι, ζητώντας του την άδεια κοσμεί το άρθρο μου. Θέλησα να γράψω για αυτό το εξαιρετικά λεπτό, ευαίσθητο, ιδιαίτερο, πολυδιάστατο, με πολλές προεκτάσεις θέμα όταν είχε κατακαθίσει το θυμικό και ενώ είχα συλλέξει κάποιες πληροφορίες που θεωρούσα σημαντικές. Στη βάση της αναλύσεώς μου θα έλεγα πως πρόκειται για ένα θέμα βαθύτατα κοινωνικοπολιτιστικό. Από τη μία πλευρά η Δύση, η Γαλλία, η δημοκρα...