Ανήσυχες Μέρες

«Λίγα χρόνια πριν, όταν πήρα την απόφαση και μου δόθηκε η ευκαιρία να ορθώσω δημόσιο λόγο (πρώτα μέσω εφημερίδας και στη συνέχεια μέσω του προσωπικού μου blog και της σελίδας ‘’Ανήσυχες Μέρες’’ στο facebook ) γνώριζα πως η έκθεση αυτή θα έφερνε αρκετές αλλαγές σε προσωπικό επίπεδο, αλλαγές που ίσως άγγιζαν και τον περίγυρό μου. Θα επρόκειτο για μια ψυχική και νοητική έκθεση που σίγουρα θα αποκάλυπτε πολλά επί προσωπικού με ανυπολόγιστες πιθανόν συνέπειες. Βλέποντας αυτή την πενταετή σχεδόν πορεία αυτής της στήλης, του «παιδιού» μου όπως χαρακτηρίζω σε ένα άρθρο, έχοντας τα ερεθίσματα έκανα πριν μήνες το συνειρμό με την φράση αυτήν από το Ευαγγέλιο. Η επισκεψιμότητα, η αναγνωσιμότητα και η συμμετοχή στο blog και τη σελίδα από αγνώστους συνεχώς και αυξάνει λαμβάνοντας μάλιστα θερμά και ενθαρρυντικά μηνύματα. Από την άλλη, πολύ μικρή η απήχηση σε άτομα του ευρύτερου περιβάλλοντός μου ως και κοντινού. Τούτο που εκφράζω δεν είναι κάποιου είδους πικρία (τώρα που το σκέφτομαι ίσως εί...

  Ένα από τα σημαντικότερα και αναφαίρετα δικαιώματα των ανθρώπων στις περισσότερες χώρες του κόσμου είναι η ισότητα μεταξύ τους. Ξέρω ότι πολλοί, μαζί και εγώ, θα το αμφισβητήσουν για πάρα πολλούς τομείς της καθημερινότητας και της ζωής γενικά. Οι ανισότητες δεν είναι ελληνικό φαινόμενο, αν και μια μεγαλύτερη “ειδίκευση” φαίνεται πως την έχουμε.    Οι ανισότητες δημιουργούνται κυρίως είτε λόγω συμφερόντων, είτε λόγω έλλειψης γνώσεων, είτε λόγω αμέλειας είτε λόγω αδυναμίας κάλυψης αυτού του χάσματος. Παρά όλα τα παραπάνω, μοιραία ανακύπτουν ηθικά ζητήματα και προβλήματα που χρειάζονται λύση.    Με το άρθρο αυτό θέλω να αναδείξω ένα πολύ ξεχωριστό πρόβλημα που υφίσταται πιθανότατα σε όλες τις χώρες του κόσμου. Και αυτό είναι η υγειονομική περίθαλψη των ατόμων με αυτισμό. Πολλοί θα διερωτηθούν: «Γιατί τέτοια συγκεκριμενοποίηση;» Η απάντηση είναι απλή: «Γιατί το θέμα είναι πολύ πιο ιδιαίτερο από ότι φανταζόμαστε» . Για πολλών ειδών αναπηρίες θα μπορούσα ν...

Καλησπέρα! Καλή σεζόν εύχομαι για τη στήλη και τη σελίδα μου. Ξεκινάει η 6 η χρονιά αρθρογραφίας και όπως πορευτήκαμε τα προηγούμενα χρόνια έτσι θα πορευτούμε και φέτος, #ΑνΗσΥχΩνΤαΣ. Το πρώτο άρθρο της νέας χρονιάς συνήθως αναρτάται Οκτώβρη μήνα, ανάλαφρο, ευχαριστήριο, λίγο περιαυτολογικό και τα γνωστά πλέον. Το σημερινό δε θα είναι έτσι. Και δε θα είναι επειδή όλο τον καιρό των διακοπών με έτρωγε το χέρι μου να γράψω και να σας μεταφέρω αυτά που είδαν τα μάτια μου, τις σκέψεις μου και τα συναισθήματά μου. Να ψυχοθεραπευτώ. Όσοι με γνωρίζουν και με παρακολουθούν όλα αυτά τα χρόνια πιθανόν γνωρίζουν την Χιακή καταγωγή μου. Κάθε χρόνο θα κάνω τα πάντα ώστε κάποιες ημέρες να καταφέρω να έρθω σε αυτή την αγιασμένη γη να δω γονείς, φίλους και συγγενείς. Να ξεκουραστώ, να αποφορτιστώ και να αποκοπώ από τα πάντα. Ίντερνετ ελάχιστο, ίσα για τα βασικά, ειδήσεις στα κλεφτά έως καθόλου. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το θέμα του καλοκαιριού ήταν το μεταναστευτικό. Κύματα ανθρώπινων ψυχών σ...

Σε ένα παλιότερο άρθρο μου είχα χαρακτηρίσει το blog μου ( http://depastascharalampos.blogspot.gr ) και τα παρακλάδια του, τη σελίδα στο facebook (Ανήσυχες Μέρες) και το λογαριασμό στο twitter ( Charalampos Depastas / @ anisihesmeres ) ως παιδιά μου. Και κάπως έτσι είναι. Είναι κομμάτια μου. Δε μπορώ να με φανταστώ πλέον χωρίς αυτά ακόμα και αν ότι γράφω τα διαβάζω μόνος μου και δεν έχουν απήχηση στο ευρύ κοινό. Δεν ήταν στα πλάνα μου να συγγραφεί αυτό το άρθρο γαντζωμένος από τις πολιτικές εξελίξεις  όμως όφειλα να κλείσω και αυτή τη χρονιά αρθρογραφίας, την 5 η κατά σειρά, με ένα αποχαιρετιστήριο και απολογιστικό άρθρο όπως κάθε χρόνο. Έχω πει και στο παρελθόν το προφανές, ότι δηλαδή δεν είμαι δημοσιογράφος απλώς εκφράζομαι αρθρογραφώντας. Έτσι, λόγω αυτού δε μπορώ να τηρήσω – και φέτος φάνηκε πιο πολύ από κάθε φορά λόγω των απαιτητικών υποχρεώσεων – τη συνέπεια στη δημοσίευση νέων άρθρων. Ωστόσο περίπου δύο φορές το μήνα αναρτώ άρθρα μου. Θέλω να σας ευχαριστήσω...

«Πες μου ποια είναι η γλώσσα σου, να σου πω ποιος είσαι! Αλλάζοντας λίγο το γνωμικό – παροιμία θα είχε ενδιαφέρον να δούμε κάποιες σκέψεις που αφορούν τον λόγο. Η γλώσσα μιας χώρας, οποιασδήποτε χώρας, δεν είναι μονάχα το μέσο της λεκτικής επικοινωνίας των κατοίκων της. Είναι αναπόσπαστο κομμάτι του κοινωνικοπολιτιστικού της υποβάθρου, μέρος της ιστορίας της και σπουδαία κληρονομιά των γενεών που ακολουθούν. Είναι όμως μόνο αυτό ή και κάτι περισσότερο; Τελικά πέραν από τα γονίδια, τη γεωγραφική περιοχή και τις κλιματικές συνθήκες, τα ήθη τα έθιμα και τη θρησκεία η γλώσσα παίζει ρόλο στο πως αντιλαμβανόμαστε και κατανοούμε αυτά που συμβαίνουν γύρω μας; Σε αυτές μου τις διαχρονικές #ανησυχίες αναζήτησα να βρω απαντήσεις. Έτσι λοιπόν η ζωή με έφερε να συναντήσω τον κύριο Βολίκη – Κατσαρό Μιχαήλ (Γλωσσολόγος – Φιλόλογος) Διευθυντής Κέντρου Ξένων Γλωσσών και – ώ – τι σύμπτωση – και καθηγητή μου, για να δώσει απαντήσεις στις #ανησυχίες μου. Ο λόγος που απευθύνθηκα σε εκείνον για να κά...

Ο εμβολιασμός είναι ένας από τους πολλούς παράγοντες που έχουν ενοχοποιηθεί για την εμφάνιση του αυτισμού στον άνθρωπο. Οι πρώτες φωνές ξεκίνησαν να ακούγονται περίπου στις αρχές της δεκαετίας του 90’ στις Η.Π.Α, το Ηνωμένο Βασίλειο αλλά και σε άλλες χώρες καθώς αμέσως μετά τον εμβολιασμό του πολλαπλού εμβολίου κατά της γρίπης, γονείς και παιδίατροι παρατηρούσαν αυτιστικές συμπεριφορές στα παιδιά. Έρευνες επί ερευνών, μελέτες και χιλιάδες εργαστηριακές ώρες είχαν ήδη αρχίσει για τον εν λόγω παράγοντα κινδύνου. Στο Ηνωμένο Βασίλειο στοχοποίησαν ως αιτία το εμβόλιο MMR (ιλαρά, ερυθρά παρωτίτιδα) ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες την ουσία θιμεροσάλη που τη χρησιμοποιούσαν σε φιαλίδια εμβολίων ως συντηρητικό εμβολίων (1930) για την πρόληψη της μικροβιακής μόλυνσης και ενώ πρωτίστως (ασφαλώς) είχε αποδειχθεί η ασφάλεια και αποτελεσματικότητά της. Μετά από σχεδόν 60 χρόνια χρήσης της, πρώτες η Σουηδία και η Δανία εξέφρασαν έντονες ανησυχίες για την ασφάλεια των εμβολίων που περιέχουν τη...

Ο Γερούν Ντάισελμπλουμ (Jeroen Dijsselbloem) είναι Ολλανδός πολιτικός και υπουργός οικονομικών της Ολλανδίας, Πρόεδρος του Eurogroup και επικεφαλής των υπουργών οικονομικών που χειρίζονται το ζήτημα του ελληνικού χρέους. Αυτός ο «φιλέλλην», σε πρόσφατη συνέντευξή του άφησε να εννοηθεί πως εκείνος «έφαγε» τον Υπουργό Οικονομικών της Ελλάδος (μετά τον μίνι-ανασχηματισμό της ελληνικής αντιπροσωπίας για τη διαπραγμάτευση του χρέους – Απρίλιος 2015), Βέβαια στο τέλος, όταν θύελλα αντιδράσεων ελληνικής και ευρωπαϊκής πλευράς σηκώθηκε, έτρεχε να μαζέψει τα ασυμμάζευτα αλλά… Δήλωσε λοιπόν αυτός ο ελεεινός πως « η Ελλάδα έχασε το στοίχημα » αναφερόμενος στην τακτική που ακολούθησε η ελληνική πλευρά στις μέχρι τώρα διαπραγματεύσεις αλλά και σε αυτά που σκόπευε να επιτύχει. Άκουσον, άκουσον! Αυτός ο τρισάθλιος βλέπει ως « στοίχημα » τη διαπραγμάτευση του μέλλοντος μιας χώρας και ενός λαού που το 1/3 του ζει στη φτώχεια, που το 26% (σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία) είναι άνεργοι εκ των οπ...