Ανήσυχες Μέρες

   Ο ανυπέρβλητος Στέλιος Καζαντζίδης ήταν από τους ανθρώπους που τραγούδησε όσο κανείς άλλος την μετανάστευση. Σε στίχους του Κώστα Βίρβου είχε ερμηνεύσει: ‘’Κακούργα μετανάστευση, κακούργα ξενιτιά, μας πήρες απ’ τον τόπο μας τα πιο καλά παιδιά…’’    Πόσα χρόνια μετά, αυτοί οι στίχοι ζωντανεύουν και πάλι θαρρώ. Έλληνες της γενιάς μου και γύρω, ‘’αναπολώντας’’ και ‘’ζηλεύοντας’’ την μοίρα των παππούδων τους έχουν ήδη ξεκινήσει το ταξίδι μακριά από την πατρίδα μας. Άλλοι ήδη είναι έξω. Άλλοι το σκέφτονται ακόμα, άλλοι έχουν κινήσει ήδη τις διαδικασίες για το εξωτερικό. Άλλοι ελπίζουν πως τα πράγματα θα φτιάξουν στη χώρα μας και με αγώνα και στερήσεις θα επιβιώσουν.    Τι ζητάει ο έλληνας; Ελπίδα, δουλειά, αξιοπρέπεια. Τι από αυτά μπορεί να βρει σήμερα; Για αυτό το νέο κύμα μετανάστευσης δυστυχώς είναι γεγονός. Το παρελθόν επιστέφει!    Φίλοι, γνωστοί και τρίτοι ακούω να λένε: «Δεν αντέχεται άλλο αυτή την κατάσταση. Έχω να π...

   Σα να μη μας έφταναν τα οικονομικά προβλήματα που ταλανίζουν την ελληνική κοινωνία, μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα η κοινωνία μας δέχθηκε κι άλλα χτυπήματα, αρκετά σημαντικά και αυτά. Δεχτήκαμε και δεχόμαστε σημαντικές απόλυες όχι μόνο στο οικονομικό χρηματιστήριο αλλά και στο χρηματιστήριο των τεχνών μας, της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς και του ελληνικού πολιτισμού.     Ο πρόλογός μου αυτός, έγινε για τους θανάτους των Μανώλη Ρασούλη και Νίκου Παπάζογλου για το χώρο του τραγουδιού και για το Θανάση Βέγγο για το χώρο του κινηματογράφου. Τρεις άνθρωποι που έδωσαν πάρα πολλά, και την ψυχή τους ακόμα, για την τέχνη που υπηρέτησαν μέχρι τον θάνατό τους.    Δεν γνωρίζω τις βιογραφίες τους, δεν έχω παρακολουθήσει εξονυχιστικά το έργο και τους βίους τους, δεν είμαι μελετητής τους. Έχω όμως άποψη και εικόνα μιας που είναι εκ των αγαπημένων μου στους χώρους τους και έχω παρακολουθήσει σε ικανοποιητικό βαθμό την τέχνη τους.  ...

      Χρόνια θυμάμαι να γινόμαστε μάρτυρες βίας στους αγωνιστικούς χώρους. Είναι μια «αρνητική παράδοση» που έχουν υιοθετήσει αυτοί που ακολουθούν τις ομάδες (και όχι μόνο) και είτε λόγω συμφερόντων είτε λόγω αφέλειας είτε λόγω δύναμης της μάζας είτε, είτε χίλια είτε, δημιουργούν επεισόδια, κοινωνικές αναταραχές και το πιο λυπηρό βιάζουν το αθλητικό πνεύμα και το μεγαλείο του αθλητισμού και του θεάματος. Ωστόσο καλό θα ήταν να εξετασθεί το θέμα πιο σφαιρικά και να μην επικεντρωθούμε στις αθλιότητες που συμβαίνουν στη χώρα μας μόνο. Άλλωστε η βία στον αθλητισμό είναι παγκόσμιο φαινόμενο που οφείλεται σε πολλά, έχει πολλούς υπεύθυνους αλλά και πολλούς αθώους.    Διαφορετικό χρώμα φανέλας, διαφορετικός τόπος καταγωγής, κοινωνικοοικονομικό status ομάδας και φιλάθλων, πολιτικές πεποιθήσεις, ακόμα και θρησκευτικά πιστεύω είναι κάποια από τα βασικά χαρακτηριστικά που στη θεωρία τουλάχιστον διαχωρίζουν τους οπαδούς και γιγαντώνουν την αντιπαλότητα το...

   Τις άγιες ημέρες του Πάσχα βρήκα την ευκαιρία και το χρόνο να βγω από το τρυπάκι της καθημερινότητάς μου, να ξεκουραστώ, να κάνω διαφορετικά πράγματα. Βλέποντας – όπως πλέον προβλέπεται, έχει γίνει σχεδόν θεσμός – τις χριστιανικές ταινίες της τηλεόρασης για τη ζωή του Χριστού, φαντάστηκα ένα μικρό σενάριο και ήθελα να το καταθέσω στο σημερινό μου άρθρο.    Σκέφτηκα λοιπόν τι θα συνέβαινε αν ο Ιησούς εμφανιζόταν σήμερα στη χώρα μας. Πώς πιθανόν θα τον υποδεχόμασταν, πως θα φερόμασταν εμείς σε έναν θε-άνθρωπο με την παρουσία, τη στάση ζωής και τα λεγόμενα Του. (Πριν διαβαστεί το δικό μου «σενάριο» θα ήθελα και εσείς να κάνετε μια μικρή προσπάθεια και να φανταστείτε κάτι παρόμοιο).    Ξεκινώντας από την παιδική ηλικία και το σχολείο, ο μικρός Χριστός θεωρώ πιθανό πως θα αντιμετώπιζε το ρατσισμό (μιας και καταγόταν από τη Ναζαρέτ και όχι πχ. από κάποιο μέρος της Αθήνας). Έπειτα ο λόγος του, η πραότητά του και ασφαλώς τα μηνύματα που περνούσε θα...

   Μετά λύπης μου, πριν λίγες ημέρες έπεσε στα χέρια μου δημοσίευμα μιας εφημερίδας που ανέφερε σε ποια Κέντρα Ειδικής Αγωγής διακόπτεται η κρατική χρηματοδότηση. Πραγματικά από τις πιο στενάχωρες ειδήσεις που έχω ακούσει ποτέ. Έκανα τόσες πολλές σκέψεις…Θεωρώ πως δικαιούμαι να εκφέρω άποψη επί του θέματος καθώς θεωρούμαι άνθρωπος του χώρου λόγω επαγγελματικής ιδιότητας αλλά και επειδή τυγχάνει να εργάζομαι σε Φορέα που απασχολεί ΑμεΑ.    Ο λόγος διακοπής της χρηματοδότησης, όπως αναφέρεται, είναι η μη καταβολή των οικονομικών τους στοιχείων στο κράτος. Όπως έχω αναφέρει πολλάκις λόγω απέχθειάς μου στα οικονομικά και τα λογιστικά δεν θα ασχοληθώ και δε θα ερμηνεύσω τι συμβαίνει με το παραπάνω δεδομένο. Μπορεί να σημαίνει πολλά και για τους ίδιους του φορείς μπορεί και τίποτα. Δεν το εξετάζω. Εξετάζω το κοινωνικό κομμάτι του θέματος που αυτό με αφορά πρώτα ως άνθρωπο, μετά σαν επιστήμονα και μετά ως εργαζόμενο.    Η ελληνική κοινωνική πολιτική, ...

Ο παρακάτω διάλογος είναι σύνηθες ανάμεσα στην συγκεκριμένη γιαγιά και τον εγγονό της: γ: «Έφαγες» ; ε: «Βρε γιαγιά πριν λίγο δε φάγαμε όλοι μαζί» ; (μετά από 2’) γ: «Άντε πότε θα φας; Να σου βάλω» ; ε: «Βρε γιαγιά πριν λίγο δε φάγαμε όλοι μαζί» ;. (μετά από 2’) γ: «Έφαγες» ; ε: «Βρε γιαγιά πριν λίγο δε φάγαμε όλοι μαζί» ;. (μετά από 2’) γ: «Ήρθες τώρα από τη δουλεία, στάσου να σου βάλω να φας» ; ε: «Αχ βρε γιαγιά…»    Η γεροντική άνοια πρόκειται για μια νευροεκφυλιστική νόσο του ανθρώπινου εγκεφάλου. Συνιστά μια χρόνια επιδείνωση των νοητικών λειτουργιών και των γνωστικών ικανοτήτων τόσο σοβαρής ώστε να εμποδίζει την ικανότητα εκτέλεσης δραστηριοτήτων της καθημερινής ζωής. Αποτελείται από ένα σύνολο συμπτωμάτων με βασικότερα εκείνα που υποδουλώνουν έκπτωση των γνωστικών ικανοτήτων όπως η απώλεια μνήμης και αλλαγές στην προσωπικότητα.    Πριν περίπου τριάντα χρόνια η γεροντική άνοια χαρακτηριζόταν ως ‘’η επιδημία που πλησιάζ...

      Είναι κατά τη γνώμη μου από τα πιο σημαντικά θέματα του ελληνικού κράτους. Θέμα ταλαιπωρημένο, περασμένο από χίλια μύρια κύματα. Πραγματικά δεν ξέρω και δε μπορώ να φανταστώ με τι κριτήρια και γνώμονες στήθηκε αυτό το σύστημα και παραμένει τόσα χρόνια το ίδιο – με μικροαλλαγές μεν, ωστόσο όχι σημαντικές. Ποιους εξυπηρετεί, ποιους συμφέρει πραγματικά, προς ποιου το όφελος είναι. Δεν μπορώ να πειστώ πάντως πως λειτουργεί υπέρ των μαθητών και των οικογενειών τους.    Δέσμες από τη μια, κατευθύνσεις από την άλλη, κλιμακωτά 14, 9 και τώρα 6 μαθήματα  εξεταζόμενα πανελλαδικώς για την αγαπημένη μου νεολαία. Ανήκω στην γενιά των 9.    Ο μαθητής ξεκινάει από την ηλικία των 6-7 ετών στην Α’ δημοτικού και ολοκληρώνει την εκπαίδευσή του στην ηλικία των 17-18 ετών στην Γ’ Λυκείου. Δε εξετάζω την ποιότητα της εκπαίδευσης που λαμβάνει αν και θεωρώ πως γενικά είναι καλή. Εξετάζω το σύστημα για την εισαγωγή στα πανεπιστήμια της χώρας. Προετοι...